Emotionally Focused Family Therapy (EFFT)

(Oorspronkelijke tekst: Gail Palmer, MSW, RMFT Certified EFT Supervisor & Trainer Co-Director, ICEEFT and OCFI Inc.)

Waar EFT voor koppels door duizenden therapeuten wereldwijd wordt gekozen als interventiemethode, staat de toepassing van EFT in een gezinscontext eerder in de kinderschoenen.
Blijkt evenwel dat diezelfde therapeuten aangemoedigd zijn door de resultaten die ze met EFT bereiken en gretig worden om het model ook te kunnen toepassen in het werken met gezinnen.

Je kan literatuur over Emotionally Focused Family Therapy (EFFT) terugvinden in “Creating Connection” (2004), in het werkboek (2005) en op de ICEEFT-website.

Onderzoek is op dit moment beperkt tot een kleine pilootstudie (Johnson, Maddeau & Blouin, 1998) die EFT vergelijkt met groepstherapie bij families die geconfronteerd worden met een eetstoornis. De resultaten van deze studie waren veelbelovend in die zin dat EFFT effectief blijkt in het reduceren van symptomen als binge eating (44%) en braken (67%).

EFFT is een hechtingsgebaseerd model dat veranderingen in een gezin faciliteert via het verstevigen van de (sterke) banden tussen de gezinsleden. EFFT vertoont verschillen met voorgaande familietherapeutische modellen die meer focusten op systeemgerelateerde elementen (o.a. structuur, functie, macht en geslacht) en die het individuele gezinslid met zijn/haar idiosyncratische ervaring, eerder uit het oog verloren.

EFFT leunt meer aan bij de Attachment Family Therapy van Dan Hughes en bij het gehechtheidsgerelateerde familiewerk van Guy Diamond. EFFT is het enige model dat zowel met het interpersoonlijke als met het intrapsychische niveau werkt. Er is bijzondere aandacht voor emoties en voor het bewerkstelligen van “door gehechtheid opgeladen ervaringen van met elkaar in verbinding zijn”, die ervoor zorgen dat gezinsleden kunnen bewegen weg van negatieve interactiepatronen naar positieve momenten van verbinding om zich als gezin vervolgens te kunnen herdefiniëren als een veilige basis.

EFT therapeuten die getraind zijn in het stappenmodel met koppels kunnen dezelfde vaardigheden toepassen bij gezinnen. De structuur van de sessies is weliswaar verschillend in die zin dat de EFFT therapeut vertrekt van een benadering van het gezin als geheel, overheen het creëren van verandering in de dyadische conversaties om ten slotte deze veranderingen te bestendigen in het grotere geheel (gezin).
Een EFFT therapeut moet in staat zijn om voorzichtig de noden van elk gezinslid op te sporen en om compatibele doelen tussen de gezinsleden te verfijnen, om vervolgens in te schatten hoe de dyadische sessies zich verder kunnen ontplooien in het verloop van de therapie.
Dit vraagt vaak om flexibiliteit en openheid vanwege de therapeut tijdens het joinen en afstemmen met de noden van het gezin. Zo kan het zijn dat een therapeut binnen éénzelfde gezin met één bepaalde dyade langer doorwerkt dan met een andere, precies opdat een sterkere, veiliger verbinding zou kunnen ontstaan in die dyade.

In een eerste fase zal de de EFFT therapeut het gezin helpen om het probleem (veelal binnengebracht via de geïdentificeerde patiënt, nl. het kind) te herzien weg van “wij zijn mislukt als gezin” naar “het gaat om een negatief interactiepatroon (cyclus) dat afstand tussen ons als gezinsleden creëert en symptomatologie aanwakkert”.
Tijdens de de-escalatie zijn de gezinsleden dan beter in staat om hun gesprekken te centreren rond verlies, herstel, en rond een zoeken van steun en troost.
Dit leidt finaal tot gevoelens van samenhorigheid, geborgenheid en veiligheid.

Het belangrijkste verschil bij het werken met gezinnen in een tweede fase is het onderkennen van de invloed van hiërarchie en de nood aan het opnemen van ouderlijke verantwoordelijkheid t.a.v. de kinderen. In gezinnen is het zo dat in de ouder-kind-dyade weliswaar gehechtheid wederkerig werkt, al is er geen sprake van een wederzijds geven en nemen. Zo kan men stellen dat de ouder in deze fase eerst beschikbaar en ‘verzacht’ moet zijn alvorens het kind het risico zal durven nemen om kwetsbaarheid te tonen aan de ouder(s). Ouders zullen misschien individuele sessies nodig hebben om afgestemde (responsieve) gehechtheidsgedragingen te kunnen stellen t.a.v. hun kinderen en op basis van het verkennen van hun eigen gehechtheidsgeschiedenis en emotionele blokkades.

Gehechteid biedt een verbredend perspectief dat toepasbaar is op tal van problematieken en helpt gezinnen om zich te engageren in de uitbouw van hun eigen veilige haven.

Vertaald uit: EFT Community News. Special Issue 2013

Share Button

Comments are closed.